ÖZEL DOSYA YEM & KATKI DERGİSİ Kasım-Aralık 2022 45 ci olmayan etkileri, koloidal özellikleri ile ilişkilendirilebilir. Bazı lifler, karma yeme dahil edildiklerinde ve suya maruz kaldıklarında, yemin stabilitesini artırabilen emülgatörler ve kolloidler gibi davranabilirler. Sucul yem işlemede sıklıkla kullanılan ekstrüzyon prosesinde ortaya çıkan yüksek sıcaklıklar, deniz yosunu lifindeki değişiklikleri aktive ederek yem dokusunda değişikliklere yol açar (Wan ve diğerleri, 2018). Örneğin; Hashim ve Saat (1992) tarafından yapılan bir araştırmada, Ulva yosunu veya ekstrakte edilmiş karragenan takviyeli diyetler, suya batırıldığında deniz yosunu eklenmemiş benzer bir diyete kıyasla daha az kütle kaybettiği gözlendi. Daha da önemlisi, deniz yosunu lifleri, suda ve karada yaşayan hayvanlarda bulunan prebotik özelliklere sahiptir (Jesus Raposo ve diğerleri, 2016). Ek olarak, sülfatlanmış deniz yosunu lifi bakteriyostatik ve bağışıklık düzenleyici özellikler gösterebilir (Wan ve diğerleri 2018). Örneğin; Cheng ve diğerleri (2008), bu bakteriyostatik özellikleri test ettiler ve Vibrio alginolyticus ile tehdit edilen balıkların, deniz yosunu lifleriyle beslediklerinde hayatta kalma oranlarının arttığını bildirdiler. Bir başka çalışmada, kahverengi deniz yosunu olan Laminaria sp. yosununun, Atlantik somonunda bağışıklık uyarıcı etkilere sahip olduğu tespit edildi (Dalmo ve Seljelid, 1995). Peixoto ve diğerleri (2019), Photobacterium damselae (PD) ile Avrupa levreklerini test etti ve diyetlere eklenen kırmızı deniz yosunu Gracilaria sp.'den elde edilen bir özütün, PD enfeksiyonuna karşı direnci modüle ettiğini bildirdi. Yeşil deniz yosunu olan Ulva ohnoi yosununun levrek ve çipura diyetlerindeki etkilerini araştıran benzer bir çalışma, deniz yosununun immün sistemi uyarıcı bir etkiye sahip olduğu ve oksidatif metabolizmayı olumlu yönde etkilediği sonucuna ulaştı (Martinez-Antequera ve diğerleri, 2021). Bununla birlikte su ürünleri yetiştiriciliğinde antimikrobiyallerin kullanımı ve balık ununun değiştirilmesi ile ilgili sorunlar göz önüne alındığında, deniz yosunu lifi, bir prebiyotik olarak daha fazla potansiyele sahiptir. Liu ve diğerleri (2019), kısa süre önce deniz yosunlarının Litopenaeus vannamei karidesindeki prebiyotik etkilerini değerlendiren bir çalışma gerçekleştirdiler. Bu çalışmada, deniz yosunu içeren diyetleri tüketen karideslerde, hepatopankreas bağışıklığının ve antioksidan durumunun arttığı tespit edildi. Ayrıca araştırmacılar, deniz yosunu takviyesinin, Firmicutes ve Bacillaceae gibi faydalı bakterilerin nispi bolluğunu arttırdığını; Gammaproteobacteria ve Vibrionaceae gibi patojenik bakterileri azalttığını, böylece bağırsak mikrobiyotasında değişikliklere neden olduğunu bildirdiler. Niu ve diğerleri, (2019) ise bir beyaz nokta sendromu virüsü
RkJQdWJsaXNoZXIy MTUxNjkxNQ==